Eríkur og Embla þrjár stjörnur

Við fjölskyldan ásamt Eiríki og fjölskylu vorum boðin í mat hjá Eiríki og Emblu hér á hæðinni fyrir ofan okkur. Eða eins og sólbakka fólk kallar það lokal 065. Mikil eftivænting var eftir þessu matarboði og hafði spurst út að Eiríkur hafi fengið lánaðan nuddbekk hér á bakkanum til að nudda kjötið uppúr hinum ýmsu kryddum. Þannig að maður var orðin ansi forvitin að fá að smakka á þessu líka vel meðhöndlaða kjöti. Fyrirfram vissum við ekki hverslags kjöt við mundum fá og hvíldi mikil leynd yfir því. En mig grunaði að það yrði lambakjöt því ég sá Sigga Hall mæta hérna með kælibox sem að á stóð Íslenskt já takk. Eiríkur og Embla eru þannig fóllk sem hugsar ef að við gerum ekki okkar allra besta þá tekur því ekki að gera það.

Þegar að ég labbaði innúr dyrunum hjá þeim þá fann ég þessa líka góðu lykt sem að ég hef ekki fundið áður og grunar mig að það sé svipuð lykt í himnaríki. Svo góð var hún.
Tekoð var á móti okkur og manni skaffað danskt gos sem að maður getur ekki neitað. Krakkarnir fóru beinustu leið að reyna að finna einstaklingana á heimilinnu sem eiga við félagsfælni að stríða (kettinq). Ég fer að spyrja Eirík og Emblu um hvað sé nú í matinn og Eiríkur svarar sposkur á svip "nú auðvita íslenskt lambakjöt". Vá hugsaði ég þetta hefur þá ekki verið draumur þetta með Sigga Hall. En stutti seinna konu Eiríkur Strinn og fjölskylda þannig mér gafst ekki tími til að yfirheyra Eirík Örn. Stuttu seinna var boðið til borðs og verð ég að viðurkenna að spennan var orðin gríðaleg. Þegar að ég var kominn með á disk ákvað ég að bíða þangað til að alli væru komnir með á diskinn eins erfit og það var. Þá er mér litið yfir borðið og sé þar einn ákveðin kartöflubónda sem ég ætla ekki að nefna á nafn vera byrjað að borða. Ég skil hana ofsalega vel að hafa ekki styrk í að bíða. Með það sama renni ég hnífnum í gegnum kjötið sem að var svona medium rare. Ég kem fyrsta bitanum uppí mig og læt hann bráðna uppí mér og hugsa hvað hef ég gert til að verðskulda þessa hrikalega góðu máltíð. Máltíðinn tók hátt uppí klukkutíma og var drukkið fyrsta flokks rauðvín með og danskt gos. Loksins þegar að máltíðinn vara að verða búinn þá hugsaði þetta verður ekki toppað. En þá höfðu þeu eitt tromp í erminni það voru karmellugljáðir bananar með vanniluís. Þvílíkt og annað eins sem að það var gott. Ég er stoltur að því að veita þeim hjónleysum þrjár michelin stjörnur eða eins og fræðimennirnir segja 3 stars stand for "Exceptional cuisine, worth a special journey" . Eftir átið var tekið upp picstonary strákar á móti stelpum og verður að segjast eins og er að strákarnir áttu betri spretti.