Hvað eru mörg r í því

María þessi verður að duga þangað til að við fúm okkur myndavél

Dagurinn hófst klukkan 7:12 þegar að Gunnhildur ýtti við mér. Átti reyndar að vera löngu farinn á lappir en snoozetakkinn er til að nota hann. Reisi mig uppúr rúminu og krakkarnir rumska og vilja bæði koma fram. Tengdó fylgir í kjölfarið, stuttu síðar kveður Gunnhildur ég finn til föt á krakkana því tengdó ætlar að klæða þau og ferja í leikskólann. Ég klæði mig set, í töskuna mína , smyr fyrir Friðriku nesti Kveð síðan gengið er ekki fyrr kominn út en að ég fatta að ég gleymdi ipodinum fer aftur upp leita og leita. Einnig var enginn búinn að hugsa fyrir því að tengdó þarf lykla þannig ég tek lyklana að hjólinu af og afhendi henni kippuna mína. Loksins finnn ég hann, hann er á staðnum sem ég setti hann á fyrir helgi. Fer út opna lásinn á hjólinu og hjóla í skólan sem að tekur vanalega svona tuttugu mínútur. Nema að þegar að ég á 1/3 eftir þá finn ég að það er orðið frekar erfitt að hjóla. Jú það er sprungið á fáknum og ég blóta á íslensku eitthvað sem að ég hef ekki gert lengi. Jæja geng síðasta spölinn, sem betur fer er ekki rigning hugsa ég. Fer beint í fyrirlestur hjá Twin um autocad. Ég er ekki með heilan við fyrirlesturinn því ég er meðvitaður umm að ég þurfi að ganga heim, vonandi rignir ekki seinnipartinn hugsa ég. Twin talar í 160 mínútur samfleyt næ að skrifa enhverjar glósur en treysti reyndar á Monu sem að er samviskusamur glósari og er með mér í hóp. Eftir tímann hjá Twinn er það fundartækni hjá Bhep sem að er skyldumæting í og próflaus áfangi. Í miðju verkefni hringir Gunnhildur og spyr mig hvort að ég geti sótt krakkana því hún ætlar að fara með mömmu sinni á eithvert listasafn. Ég jánka því en það þýðir að ég þarf að labba hratt heim til að ná í tæka tíð. Jæja loksins hringir út ég hleyp niður opna lásin á hjólinu og byrja að labba. Er ekki fyrr hálfnaður en það byrjar að rigna eins og enginn sé morgundagurinn greit hugsa ég hvað getur þetta orðið verra. Ef að einhver spyr mig hvað ég er lengi að labba í skólan þá get ég með sanni sagt að ég sé einn og hálfan tíma að því. Loksins sé ég solbakken vá hvað ég er feginn er reyndar alveg að pissa í mig. Og því sáttur að vera rétt ókominn heim. Læsi hjólinu labba upp að hurðini og fatta að ég er ekki með lykla. Jæja hugsa ég það hlýtur einhver að vara heima sema að getur opnað fyrir mér. Því ekki nóg með það að ég er að pissa í mig þá er ég að verða of seinn að ná í krakkana. En nei það er enginn heima til að opna fyrir mér allavega ekki þeir sem að ég var að treysta á. Og ekki einu sinni fólkið sem að er í fæðingarorlofi. Sjit hvað á ég að gera mér dettur ein í hug Elísabet vonandi er hún heima. Ég dingla hjá henni og held niðrí mér andanum. Halló svarar á hinum endanum vá hvað ég er feginn ég útskýri fyrir henni mínar raunir og hún opnar fyrir mér. Tek á sprettin upp hleyp inn á klósett rennandi blautur dett fyrir framan klósetthurðina en með mikilli þrautsegju næ ég að skila þessu gula í klósettið. Rennandi blautur með marblett á enninu fer ég að sækja krakkana . Og fer þessi dagur í sögubækurnar sem versti mánudagur í sögu Siggans ef að frá er talinn mánudagurinn sem að ég keypti vitlaus dömubindi í Streumnes fyrir Hildi og þurfti að fara að skila þeim . En það er nú aæveg saga í bók.

Vonandi verður kvöldið betra þar sem að ég þarf að bæta hjólið mitt og Gunnhildar.

Hilsen
Siggi