Húðflúr

Í gær var fjölskyldan að horfa á Miami Ink sem að er þáttur sem að fjallar um tattústofu í Miami. Jakob tengir tattú við að þegar að maður er gamall þá fái maður sér tattú en hann ætlar reyndar alfrei að fá sér tattú. Hann segir „það er svo geðveikt vont að ég ætla aldrei að fá mér tattú“. Friðrika er með annað sjónarhorn.

Friðrika : pabbi ert þú með tattú

Pabbi: nei

Friðrika: langa þér ekki í tattú

Pabbi: jú jú ég hef alveg hugsað um það en það væri þá bara nöfnin ykkar eða kennitala, en ég mundi aldrei fá mér neitt sem að ég gæti mögulega séð eftir

Friðrika: ó

Pabbi: En þú langar þig í tattú

Friðrika: já mig langar að fá mér svona rós með svona laufblöðum

Pabbi: Hvar myndirðu fá þér það (Friðrika bendir á efri handlegginn)

Pabbi: Þú færð þér ekki tattú nema að tala við okkur fyrst og ég efa að ég mundi leyfa það (einn orðinn frekar áhyggju fullur)

Friðrika: nei því þegar að ég er orðin stór þá þarf ég ekkert að spyrja ykkur um leyfi því að þá ræð ég yfir mér.

Gunnhildur springur úr hlátri en reynir að halda andliti og Siggi getur ekki sýnt nein svipbrigði þar sem að Friðrika horfir beint á hann með stóru bláu augun. Og þennan svip sem að segir manni að hún er að meina það sem að hún segir.

Já hún Friðrika er með svar við flestu; hvaðan skildi hún hafa það?





Hanakambsdagurinn