Tileinkað öllum gleraugnaglámunum þarna úti

Þið sem að þekkið mig vel og þá meina ég minn innri mann þið vitið að ég er ekki í þeim geiranum að gera grín að fólki með gleraugu. Allavega ekki mikið og aldrei aldrei aldrei hef ég ráðist á fólk með gleraugu. Mér finnst reyndar fólk með gleraugu fallegra fólk heldur en þeir sem að eru án þeirra. Einnig finnst mér ekki borinn nægileg virðing fyrir fólki sem að er með gleraugu mér finnst t.d að fólk með gleraugu eigi að fá bætur. Sem nema einum gleraugum á ári að eigin vali og ekki á að skipta máli hvað þau kosta, ríkið á bara að borga.

Það sem að ég er að reyna að segja með þesum hugsunum mínum er það að ykkur gleraugnaglámum hefur bæst heldur betur mikilvægur liðsauki. Því ég á að fara að ganga með gleraug. Eftir að hafa farið til augnamælingasérfræðings (veit ekki hvað þeir vilja láta kalla sig.) Sem að mældi í mér sjónina og sagði að ég væri bara með lélega sjón. En sem sagt nú þarf ég að fara að spandera í gleraugu. Sem að er bara fínt því ég var byrjaður að taka röng börn með mér heim af leikskólunum hjá krökkunum. Skildi líka ekker í því afhverju þau grétu alltaf svona mikið á leiðinni heim. En Gunnhildur sá nátturulega að þetta voru ekki hennar börn þegar að ég kom heim. Því börnin okkar eru jú ekki með dreddloks. Þetta sjónleysi mitt hefur gert verið að ágerast núna síðustu ár og núna eftir að ég fékk að prófa gleraugu. Hjá augnmælingasérfræðingnum varð ég bara hissa hvað ég sá betur og hlakkar mig nú til að sjá hvort að vinir mínir séu sætir eða ljótir .