Eins og flestir vita er ég að vinna við að bæta tjón fyrir eitt ákveðið tryggingarfélag hér í bæ.
Og eins og gefur að skilja þá hitti ég svo mikið af fólki í gegnum vinnuna flest mjög kurteist og almennilegt. En því miður er bara smá partur af þessu fólki búið að ákveða að vera erfitt í umgengni og ætlar sér að fá sem mest út úr tryggingunum. Því jú það hefur verið að borga tryggingar allt sitt líf og aldrei lent í tjóni þannig að það á meira inni en sá sem hefur lent í tveim eða fleiri tjónum. Ég er akkúrat að vinna hjá einni konu sem ætlar sér að fá nýja eldhúsinnréttingu og láta mála eldhúsið fyrir sig bara út af því að það þarf aðeins að laga loftið hjá henni. Fólk getur verið bara svo viðbjóðslega vitlaust að það nær bara nær engri átt. Jæja það þíðir ekki að pirra sig á þessu.
Jæja þá er byrjað að sjást ljósið við enda gangsins varðandi B.A ritgerð Gunnhildar sem telst ánægjuefni á þessum bæ. Því að að er frekar þreytt að vera alltaf einn heima. Ég hef aðeins þessa síðustu daga fengið að kynnast því hvernig einstæðar mæður og einstæðir feður lifa lífinu. Og það er ekki dans á Parketi.
Einum manni verð ég að hrósa Bjarki þetta er strákurinn sem labbaði í kringum landið í fyrra og er núna að hjóla ekkert smá duglegur strákur og hvet ég alla til að leggja eitthvað til málanna þó það sé kannski ekki mikið en þá allavega eitthvað.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli