Já það er óhætt að segja að það sé búin að vera ritstífla og ekki nægur tími.

Þar sem að ég er komin til Íslands að vinna aðeins og Gunnhildur er ekki með tölvu þar sem að heimilistölvan dó.


En það eru nú bjartari tímar framundan þar sem að Gunnhildur fær nýja tölvu vonbráðar.

Eins og ég segi þá er ég komin heim að vinna og bjarga ýmsum málum sem að eru að hrjá þjóðina en verst að ég má ekki tala um það alveg strax.
Eins og flestir vita þá er Friðrika byrjuð að læra á píanó og gengur alveg rosalega vel.


Í raun gengur svo vel að kennarinn er komin með hana á svaka prógramm þar sem að hún skilur allt sem að henni er sagt. Og er fljót að pikka upp laglínur og nótur.

Á heimilinu er annar píanósnillingur en samt svona meiri sólóisti og höfundur.





Svo missti hún Friðrika tönn sú var búin að vera laus ansi lengi. Og var Friðrika búin að biðja mig mikið um að kippa henni úr en einhvernveginn þá hef ég mig bara ekki í það. En eitt kvöldið þegar að hún var í baði og tjáði mér það að hún gæti nú bara örugglega ekki borðað fyrir þessari tönn. Þá lét ég verða að því og kippti henni úr. Og dóttir mín hetjan fór ekkert að gráta heldur þakkaði bara pent fyrir.