Krónan á elliheimilli

Þrjúhundruðoghverveithvemargir Íslendingar eiga þetta yndi sem að við í daglegu máli köllum íslensku krónuna.

Ég kynntist henni fyrst af eigin raun þegar að ég var að fara uppí sjoppuna í Staumnesi með Eiríki Stein að kaupa bland í poka fyrir tíkall 6ára gamall (auðvita vorum við að stelast).

Hún hefur hjálpað mér í gegnum ýmsar raunir við höfum átt gleðistundir samann og sorgarstundir vill ég nú samt meina að við höfum átt fleiri góðar en slæmar stundir. Nú er svo komið að ég væri til í að henda þessari vinkonu minni útí hafshauga og aldrei sjá hana eftir. En stoppum hér er ég reiður út í krónuna sem slíka? Eða er ég reiður útí bankana sem að lánuðu umfram getu og svo þegar að kemur að gjalddaga þá er ekki til króna. Já afsakaðu elsku krónan mín þú ert en þá vinkona mín. En ég held nú samt að þú verðir að fara að víkja, ekki útaf því að þú ert gagnslaus nei síður en svo ýmindaðu þér bara að þú sért orðin gömul og sért að fara á elliheimilli.


Vá elliheimilli hugsaðu þér staður þar sem að þú ert kölluð í mat á matmálstímum og svo geturðu stundað allskonar dægradvöl og þegar að ég kem til Íslands þá skal ég heimsækja þig. Ýmindaðu þér þú getur kannski fengið herbergi með einhverjum skemmtilegum sem að þykist vita allt betur en allir aðrir hugsaðu þér þú gætir fengið herbergi með Davíð Oddsyni.